Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού κι Εφηβικού Βιβλίου


«Μαθαίνω για το λογοτεχνικό βιβλίο»
Στις 2 και 3 Απριλίου είχα την τιμή να είμαι προσκεκλημένη από το Σύλλογο Διδασκόντων και τη Δ/ντρια κα Πηνελόπη Βλάχου στο σχολείο τους το 11ο Δημοτικό Αγίου Δημητρίου με αφορμή την Παγκόσμια Ημέρα Παιδικού κι Εφηβικού Βιβλίου για να συζητήσω με τους μικρούς μαθητές για την αξία του βιβλίου στην ψυχική και πνευματική μας εξέλιξη.
Προκειμένου να είναι αποτελεσματική κι εποικοδομητική η συζήτησή μας, αποφασίσαμε από κοινού να επισκεφθώ κάθε Τάξη ξεχωριστά. Τα παιδιά έχοντας ήδη στη ζωή τους το εξωσχολικό βιβλίο με τη φροντίδα των δασκάλων τους, που επιμελούνται τη βιβλιοθήκη κάθε αίθουσας, πολύ εύκολα με αποδέχτηκαν και συμμετείχαν ενεργά στη διαδικασία εκφράζοντας όχι μόνο απορίες αλλά και εξαιρετικές απόψεις.
Αν θα μου ζητούσε κάποιος να καταθέσω μια φράση παιδιού, που πήρα μαζί μου, αυτή θα ήταν η απάντηση ενός μικρού μαθητή της Α΄ Τάξης στην ερώτησή μου «πώς θα μπορούσα να δω την ψυχή ενός ανθρώπου σ’ ένα βιβλίο». Είπε κοιτώντας με στα μάτια: «Σε ένα βιβλίο με λευκές σελίδες!» κι εγώ απλώς το ρώτησα το όνομά του για να συγκεκριμενοποιήσω την πληροφορία μέσα μου.
Αυτές τις δυο γιορτινές μέρες λοιπόν, μιλήσαμε για:
·        Τις ηλικιακές περιόδους: παιδί-έφηβος-ενήλικας
·        Τη διάκριση ανάμεσα στα λογοτεχνικά βιβλία κι εκείνα που παρέχουν γνώσεις
·        Τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα του παιδικού βιβλίου
·        Το ρόλο της εικόνας στην κατανόηση του κειμένου
·        Τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα του εφηβικού βιβλίου
·        Τα ακατάλληλα για την ψυχή των παιδιών θέματα
·        Τα βιβλία που έγιναν ταινίες
·        Το ηλεκτρονικό βιβλίο
·        Τη λογοτεχνία
·        Την πηγή της έμπνευσης του συγγραφέα
·        Το θεσμό των βιβλιοδρομιών
·        Τα κριτήρια επιλογής λογοτεχνικού βιβλίου
·        Το αγαπημένο βιβλίο του καθενός από μας
·        Το βιβλίο που δημιούργησαν με το δάσκαλό τους
·        Την οργάνωση της βιβλιοθήκης: πώς γίνεται και σε τι εξυπηρετεί
Είμαι βέβαιη πως όλο και κάτι θα μου έχει ξεφύγει. Και πώς αλλιώς, αφού κάθε αίθουσα του 11ου Δημοτικού είναι κι ένα ξεχωριστό εργαστήριο με δημιουργικούς στόχους ορισμένους από το δάσκαλο και την ομάδα των μικρών μαθητών του. Θαύμασα τη μοναδική ατμόσφαιρα που κυριαρχούσε σε κάθε μία από τις Τάξεις και την αίθουσά τους. Κι αυτή δεν οφειλόταν στην υλικοτεχνική υποδομή, αλλά στο ανθρώπινο δυναμικό και τη δράση του.
Συμπερασματικά, θα έλεγα πως οι μαθητές του 11ου Δημοτικού Σχολείου κατανόησαν πως έχουμε μπει σε μια νέα εποχή που το ηλεκτρονικό βιβλίο είναι πλέον γεγονός αλλά δεν βάζουμε στην άκρη το συμβατικό, γιατί οξύνει το νου και ενισχύει τη δημιουργικότητά μας. Η βιβλιοθήκη, που θα αποκτήσει το σχολείο στο επόμενο χρονικό διάστημα, θα είναι το δώρο στον άξιο αγώνα τους για την κατάκτηση της γνώσης.
Ευχαριστώ όλους για την πρόσκληση, τη φιλοξενία και την υπέροχη εμπειρία!
                                                                           Σοφία Δ. Νινιού
Φιλόλογος και Συγγραφέας